Financiering van start-ups in Vlaanderen: een bank vooruit

By | Nederlands | No Comments

Banken en start-ups. Er wordt veel over gezegd, en er valt ook van alles over te vertellen, maar de kern van de zaak is: hoe krijg je het verdienmodel van een bank (gebaseerd op zekerheden en voorspelbaarheden, analyses en soms puur cynisme) verzoend met de financieringsnoden van een start-up (grillige evolutie, weinig historiek, veel dynamiek, maar vaak te weinig centen of te veel verschil tussen papier en feiten)? Of breder geformuleerd: hoe krijg je als start-up in godsnaam je plannen gefinancierd?

Destijds, toen ik mijn eerste bedrijf oprichtte, waren de zaken in onze ogen nogal eenvoudig:

Eén: We hebben een goed idee, maar nauwelijks centen. Dus gaan we naar de bank.

Twee: Beste bank, we hebben geld nodig en hebben er zelf te weinig, maar we zullen wel zelf ook risico nemen: met zijn drieën zullen we onszelf een jaar lang, misschien zelfs twee jaar, geen loon uitkeren. En we hebben een ondernemingsplan bij: wel doordacht, met een duidelijke inschatting van onze cashflows en terugbetalingscapaciteit.

Drie: Mààr, beste bank, daar houdt het ook op. We gaan geen persoonlijke borgen tekenen, geen solidaire borgstelling, en onze ouders laten we ook niks tekenen.

Het was eind 2009 – volle crisis, moeilijke omstandigheden. ING en BNP Paribas Fortis, twee grote banken die vandaag nochtans allebei zwaar op starters & innovatie inzetten in hun communicatie, wilden zelfs geen afspraak met ons maken. Een andere, het vroegere Dexia, vroeg ons om eens terug te komen wanneer de ontwikkeling af was (terwijl we net financiering nodig hadden om iets te kunnen ontwikkelen). De vierde bank die we contacteerden, KBC, stapte wél onmiddellijk mee. Bovendien bleek wat we naïefweg gehoopt hadden bij hen ook effectief haalbaar. Bleek namelijk dat er voor starters in dit land zoiets was als combinaties van innovatiemezzanine (achtergestelde leningen via de overheid), Optimeo- en andere formules (achtergestelde lening, opnieuw van de overheid, maar langs een ander kanaal) en PMV-regelingen (een waarborg op een banklening, opnieuw van de overheid, opnieuw ander kanaal). Het kwam er op neer dat we ons idee konden realiseren – en de vennootschap dus konden oprichten – zonder dat daarvoor rijke ouders, of grote risico’s, of zware persoonlijke schulden, of veel investeerders voor nodig waren. Er was immers…. de overheid! Dankzij die overheid wou de bank onze plannen en dromen financieren zonder daarbij al te veel risico te nemen (De bank was ingedekt: er was een overheidswaarborg ten belope van 75%, en ook nog een ‘pand handelszaak’ die bij eventuele wanbetaling een claim kon leggen op onze voorraad).

Er was niet meer nodig (maar ook niet minder…) dan de combinatie van een goed team, een sterk businessplan, supernuttige instrumenten van de overheid en fantastische mensen-believers-duwers binnen de bank (Evy bij KBC, eerst Koen en daarna Eric bij BNP Paribas Fortis, Jean Pierre bij Belfius – eeuwige dank en erkentelijkheid is hun deel).

Natuurlijk zouden er enkele dingen beter kunnen. Zo is er geen bank bereid om ook maar iets te lenen voor een R&D-project. Een idee, dat is niet tastbaar, geen zekerheid, kun je geen pand op nemen, te veel lucht. Ook daar zijn oplossingen voor – gedeeltelijke subsidiëring door IWT, eventueel aangevuld met een mezzaninelening van het PMV – maar ze zijn nog te weinig gekend, of te omslachtig om aan te vragen, of te ver-van-het-bed-van-de-aspirant-ondernemer en zo blijven ideeën vaak gewoon ideeën. Soms goed, soms heel spijtig: hoeveel jonge ingenieurs zijn er niet die een fantastisch idee hebben, maar geen benul hoe dat te financieren of om te zetten in een onderneming?

Van een bank kun je daar geen mirakels verwachten, maar voor de overheid ligt er wel een opdracht. Dus ja, er zijn zeker dingen te verbeteren. Maar als je één iets van deze blog onthoudt, laat het dan dit zijn: België, Vlaanderen is een paradijs voor wie jonge ondernemer wil worden. Je moet de weg vaak zelf zoeken, maar ze ligt er en ze is het betreden waard: het is een tof pad naar het realiseren van je droom. Vergeet ze dus, die verkoop van aandelen die je veel te vroeg en veel te goedkoop van de hand wou doen om financiering te krijgen. Vergeet het dus, dat moeilijke gesprek met je ouders of met vrienden om wat centen los te peuteren. Vergeet ze dus, die angst en twijfel dat het nooit zal lukken om je droom na te jagen. Vergeet ze maar snel, die goedbedoelde adviezen van de VOKA’s van deze wereld die je richting business angels duwen. Een goed idee zelf uitwerken, alvast het begin ervan, dat lukt wél. Dus schrijf je plan, stap naar je bank, ga het gesprek aan. Essentieel: goed idee, sterk team en doordachte aanpak. Uiteraard start het daar. En verder? Codewoorden: PMV, Waarborgbeheer en Participatiefonds. Sleutel: combineer ze; je bank weet hoe.

In de andere landen waar we kantoren hebben (in China, in Marokko, in Zuid-Afrika) moet je het niet proberen om bankfinanciering te krijgen zonder zware borgen. Het duurt al een eeuwigheid om een onderneming op te richten (bij ons: paar dagen. Ginds: weken, màànden!), laat staan dat je het idee van bankfinanciering in je hoofd haalt (vergeet het gewoon!). Ja, er valt in ons land vast wel iets te zeggen over loonkosten en over administratieve rompslomp, en over overheidslast-overkill. Maar na elke reis naar onze andere kantoren besef ik weer heel goed: starter of jonge ondernemer zijn in Vlaanderen, dat is een droom!

 

Maarten Michielssens

www.energyvision.be

Over piloten en koningen

By | Nederlands | No Comments

We hebben al verschillende ‘ongewone’ dagen gehad in het eerste jaar van EnergyVision, maar maandag was toch een bijzonder speciale.

In Peking, China hebben we een pilootproject geïnstalleerd voor onze AC ProFilm, hoogkwalitatieve films zijn dat die op ramen gekleefd worden om vervelende zonne-inval (en warmte) te blokkeren. En het woord ‘pilootproject’, dat mag je deze keer gerust letterlijk nemen: klant van dienst was immers Airbus, de vliegtuigbouwer. Hun gebouw in Peking bestaat volledig uit glaspartijen en dat warmt ferm op in de zomer: met onze films kunnen we de temperatuur in de kantoren tot wel tien graden Celsius doen zakken. Geen zwetende piloten meer.

Tegelijkertijd, ook op maandag, was een installatieploeg van ons bezig in…… het Koninklijk Paleis te Rabat, Marokko. We plaatsten er een autonome LED-installatie, aangestuurd door zonnepanelen en batterijen in de kantine en de trainingsfaciliteiten van de voetbalploeg van het paleis. Koning Mohammed VI trapt naar het schijnt ook af en toe een balletje. We kunnen dan ook met enige zekerheid stellen: de Koning van Marokko heeft het licht gezien!

Geniet van de week,
Maarten Michielssens
www.energyvision.be

 

Airbus, Beijing (CN) - pilot project of AC ProFilm (EnergyVision)

Airbus, Beijing (CN) – pilot project of AC ProFilm (EnergyVision)

 

Airbus, Beijing (CN) - pilot project of AC ProFilm (EnergyVision)

Airbus, Beijing (CN) – pilot project of AC ProFilm (EnergyVision)

Aan ramp ontsnapt

By | Nederlands | No Comments

Foto van ons uitzicht in Tianjin tot gisteren:

Uitzicht appartement Tianjin VOOR

Uitzicht appartement Tianjin VOOR

 

Foto van ons uitzicht in Tianjin vandaag (zelfde terrein)

Foto van ons uitzicht in Tianjin NA

Foto van ons uitzicht in Tianjin NA

 

Gebouw vernield, enorme ravage, overal glasscherven, enkele gewonden maar gelukkig geen doden in ons team.

Veel sterkte aan alle slachtoffers en nabestaanden.

 

Maarten.

25.000x bedankt!

By | Nederlands | No Comments

Eind vorig jaar schreef ik een blogpost voor het World Economic Forum, over mijn ervaringen inzake start-ups en entrepreneurship. Ik baseerde me daarvoor op enkele tips en ervaringen die ik eerder had gedeeld tijdens gastlessen aan de Vlerick Business School.
Enkele weken terug herinnerde het World Economic Forum zijn netwerk nog eens aan die post. Het resultaat is een overrompeling: meer dan 3.000 likes, comments en shares, en bovenal dat de jongste weken liefst 25.000 bezoekers passeerden op onze website. 25.000x merci daarvoor!

Maarten Michielssens
EnergyVision

Blogpost World Economic Forum

Blogpost World Economic Forum

Gezond verstand

By | Nederlands | No Comments

Het Staatsbezoek aan China, waarvoor EnergyVision door Koning Filip en Koningin Mathilde was uitgenodigd, was een erg interessante ervaring. Een week lang reisde een koninklijke, politieke, academische en zakelijke topdelegatie uit België doorheen China. Met het regeringsvliegtuig deden we op acht dagen tijd liefst vijf steden aan: Wuhan, Beijing, Shanghai, Suzhou en Shenzen.

Het programma was heel intens – en EnergyVision kon er in aanwezigheid van Koning Filip en Vlaams Minister-President Geert Bourgeois ook zijn verschillende technologieën en oplossingen voorstellen (relighting – window films – energiefinanciering). Er volgde daags na het staatsbezoek ook een interessante meeting met Europese Commissievoorzitter Jean Claude Juncker en Chinese Premier Li Keqiang.

Veel geleerd, heel zeker. Maar eens te meer bleek dat je in het leven, zoals in zakendoen, gezond verstand vaak reeds volstaat. Op de terugvlucht van Shenzen naar Melsbroek brak immers even koninklijke paniek uit toen ondergetekende enkele foto’s via Bluetooth wou transfereren. Toen ik de lijst met zichtbare apparaten opvroeg op mijn gsm met Belgisch nummer, om foto’s over te zetten op mijn gsm met Chinees nummer, kwam dit immers tevoorschijn:

Screenshot MacBook Pro Prince Philippe

De “MacBook Pro” van “Prince Philippe”, jazeker…

Wat leren we daar nu uit?

1. Dat het koningshuis erg budgetbewust is OF dat de IT-dienst van het paleis nog niet helemaal mee is met wie nu koning en wie prins is. Sinds 21 juli 2013 is Prins Filip (Philippe) al Koning Filip. Exact twee jaar. Ofwel heeft hij een oude computer, ofwel is de troonsopvolging nog niet helemaal duidelijk in Laken.

2. Dat zelfs de best beveiligde mensen, zij met de beste entourage, de meest afgeschermde personen van ons land niet immuun zijn voor mensen met slechte bedoelingen. Het volstaat je toestel simpelweg de naam te geven van een of andere kolonel of adviseur, via Bluetooth een zogezegd bestand te delen dat lijkt op een foto maar een vermomd virus is, en je zit in de computer van ’s lands belangrijkste personen, bent op de hoogte van ’s lands belangrijkste geheimen.

3. Dat je met daglicht en vele andere technieken wel oplossingen kunt hebben om hackers tegen te houden, maar op het eind komt het neer op waar het altijd neerkomt in het leven en het werk: je gezond verstand gebruiken en daar kom je al een heel eind mee!
Pour la petite histoire: ik heb een vertegenwoordiger van het Paleis nog tijdens de vlucht geïnformeerd, Koning Filip heeft onmiddellijk zijn instellingen aaangepast (zijn laptop is niet langer zichtbaar via Bluetooth) en ik kreeg een vriendelijke bedankt van het Paleis. 🙂

Maarten Michielssens
EnergyVision

Afhandeling zaak Knack / Draulans

By | Nederlands | No Comments

Korte, gezamenlijke verklaring inzake afhandeling zaak Knack:

“Knack-journalist Dirk Draulans en ondernemer Maarten Michielssens (oprichter en ex-CEO van EcoNation) hebben hun conflict bijgelegd.

Dirk Draulans liet het door Maarten Michielssens gewraakte artikel over EcoNation van de website van Knack halen.

Maarten Michielssens heeft een einde gemaakt aan de rechtszaak die hij tegen Dirk Draulans had aangespannen.

Beide partijen beschouwen hun relatie vanaf heden als genormaliseerd.”

Getekend: Dirk Draulans, Maarten Michielssens

Oef!

De hackers een hak gezet

By | Nederlands | No Comments

Het is officieel: ik ben geen hacker (hoe kon het ook – ik krijg met moeite mijn draadloze printer aan de praat). Maar we weten nu wel hoe we hackers moeten tegenhouden! Technologie is een fantastisch iets.

Elk bedrijf, jong of oud, moet het hebben van mensen. Van centen en van kennis en van strategie en van structuur? Natuurlijk wel. Maar op ’t eind van de rit: vooral van mensen.
Ik heb, in de laatste zes jaar dat ik mijn eigen weg gegaan ben, gewerkt met enkele van de allerbeste mensen die ik ken. Maar helaas ook met enkele mensen die het minder goed voor hadden.
Kaf en koren; dat leer je wel als je een onderneming start, gaandeweg.
Eén van die mensen die het minder goed voor hadden, gaf me een ervaring die me nog vier jaar zou achtervolgen. Vanuit het niets hackte ‘iemand’ op een dag online gegevens via mijn internetverbinding thuis (die onbeveiligd was, en dus door iedereen vrij te gebruiken – iets wat ik pas later door had). Vervolgens belandde er ‘een tip’ bij de politie, en niet veel later ook bij enkele journalisten.

Plots was ik een hacker, terwijl ik nog niet eens weet hoe ik een excel-bestand ontgrendeld krijg, om maar iets te zeggen. Of hoe ik mijn internetverbinding beveilig. Of hoe ik in China ondanks de blokkering door de overheid toch mijn Gmail-account of mijn Facebook-profiel kan gebruiken. Maar dat deed er allemaal niet toe: plots stond daar een onderzoeksrechter, en een parketmagistraat, en allerlei andere soorten mensen met wie ik nooit eerder in aanraking was gekomen, en was ik een hacker.
De gerechtelijke molen is traag, de geruchtenmolen veel sneller, en dus bleef dat verhaal me achtervolgen. “Zoals een stuk stront waar je in stapt en die aan je schoen blijft kleven: zeer vervelend en je geraakt er niet snel van af,” zei Luc Vriens daar altijd over. Hij had eens te meer gelijk.

Nu, vier jaar later, is de zaak eindelijk behandeld, ben ik over de hele lijn vrijgesproken, is gebleken dat ik inderdaad niks verkeerd gedaan had. Dat me een lelijke poets is gebakken. Dat Knack en De Morgen en anderen te snel conclusies hadden getrokken. Maar ook: dat wat mij is overkomen, iedereen kan overkomen: eender wie kan van je onbeveiligd netwerk gebruik maken om te hacken, kredietkaartfraude te plegen, kinderporno te downloaden, of eender welke criminele activiteit die je niet eens kende maar waar je plots wel voor verantwoordelijk voor wordt geacht.

Om aan dat laatste iets te doen, hebben we de jongste zes maanden dag en nacht nagedacht, gesproken, gewerkt. ‘We’ als bedrijf, bedoel ik. We kennen namelijk nogal wat van daglicht. En met daglicht kun je veel meer doen dan enkel aangenaam licht binnenbrengen, of besparen op je energiefactuur. Daglicht is immers ook het medium waarin communicatie verstuurd wordt. Waarmee netwerken zich in de wereld verspreiden. Waar data en computergegevens doorheen vliegen.

Sinds kort hebben we een nieuw product in ons gamma, de ‘DC ProFilm(DC staat voor ‘Data Control’, NB). Een op en top Belgische uitvinding, met name een daglichtfilm die je op je ramen kleeft, en die ervoor zorgt dat je computergegevens binnen blijven. Dat je onbeveiligde internetverbinding niet misbruikt kan worden. Dat men op straat geen belangrijke documenten van je computer, je server, of je netwerk kan plukken. Dat kan doordat bepaalde golven van het daglichtspectrum worden geblokkeerd: meer specifiek die golven die gebruikt worden om signalen door te zenden (denk aan radio, of het signaal van je gsm, of Bluetooth, of draadloos internet).
De film geeft je een extra bescherming, zodat het signaal van je netwerk niet van op straat kan opgepikt worden.

Het helpt mensen wiens netwerk misbruikt wordt, maar het helpt ook bedrijven en overheden om spionage tegen te gaan, om knowhow beter af te schermen, om zich te wapenen tegen echte hackers.

Hadden we de oplossing vroeger ontdekt, dan was die valse beschuldiging me nooit overkomen. Maar was ik nooit een hacker genoemd, dan hadden we op vandaag wellicht niet de DC ProFilm die we nu wel hebben.

Zo zie je maar waar daglicht allemaal goed voor is. En waar een valse beschuldiging toe kan leiden.

Maarten Michielssens
www.energyvision.be

Liter of Light, het zuiverste daglicht

By | Nederlands | No Comments

Liter of Light, het zuiverste daglicht

Van de luwte van de jaarwissel heb ik gebruik gemaakt om een klein zijstapje te zetten naar waar ik de voorbije jaren zwaar in geïnvesteerd heb en gespecialiseerd ben: daglicht. Zij het deze keer vanuit een totaal andere hoek en met een totaal andere bril bekeken.

Sinds het prille begin van Liter of Light (zie filmpje) heb ik nauw contact met Illac Diaz, de oprichter en dat is doorheen de jaren enkel intenser geworden.
Vorige maandag was Illac de grote held op de “Zayed Future Energy Prize”, zeg maar de ‘Oscars van de Energie’. Hij kreeg er een enorme onderscheiding, naast o.a. Al Gore, en ook een ferme prijs: 1,5 miljoen dollar cash. Hij en Liter of Light hebben het superhard verdiend, voor de honderdduizenden mensen wiens leven ze letterlijk een beetje ‘verlicht’ hebben.
Daags na de uitreiking in Abu Dhabi, dinsdagochtend, stonden Illac en ik samen op het podium in het hoofdkwartier van UNESCO in Parijs. We hebben er, naar aanleiding van de aftrap van ‘2015 – International Year of Light’ een daglichtsysteempje voorgesteld dat het leven van miljoenen mensen kan veranderen.

Het heeft niks te maken met een industriële lichtkoepel. Niks met technologie. Niks met energiebesparing. Niks B2B. Niks met industriële ruimtes. Niks met het naar beneden halen van de energiefactuur van een bedrijf. Niks voor het Rijke Westen, zeg maar.
Wat we in Parijs voorstelden (en wat we binnenkort ook hier in Vlaanderen gaan voorstellen, nu Illac het Lichtfestival in Gent komt bezoeken), was een totaal andere uitdaging: iets doodeenvoudigs maar superefficiënt ontwikkelen, voor kleine, lage huisjes, voor families die overleven op maximaal 2 dollar per dag, en voor wie licht geen kwestie van besparing is (er is vaak niet eens elektriciteit aanwezig!), maar van overleven.

We ontwikkelden een kleine 24/7-koepel, max. 30 centimeter groot, die overdag daglicht verspreidt (in alle kleuren en tinten die men maar wil) en ’s avonds overschakelt naar led-verlichting, zonder één kWh elektriciteit te verbruiken want die elektriciteit is er vaak niet. Eén systeem kost minder dan 100 USD en kan een kamer van zo’n 15m² verlichten met een maximale plafondhoogte van goed 2 meter. Het is bedoeld voor de armste regio’s van de wereld, sloppenwijken en nabije omgeving: waar kinderen zullen kunnen studeren nu er eindelijk licht is, waar vrouwen niet langer ontvoerd worden in het donker, etc. Voor de armsten van de wereld, zij die licht het hardst nodig hebben maar zich het minst kunnen permitteren.

Het is de bedoeling dat de systemen lokaal geproduceerd worden, zodat het ook de lokale werkgelegenheid ten goede komt, geheel volgens de principes van ‘open source’ en ‘sharing’. Het is de basisgedachte achter Liter of Light.
Ik heb er heel graag aan meegedacht en meegewerkt, maar EnergyVision verdient er geen frank op. Er is ook helemaal geen patentaanvraag ingediend, zodat er maximaal gekopieerd kan worden: hoe meer kopies, hoe meer impact voor lokale gemeenschappen, hoe geslaagder dit project. We hebben er geen enkele rechtstreekse baat bij, en toch geeft het gigantisch veel voldoening: de meerwaarde van daglicht herontdekken in zijn zuiverste vorm.

Het was een droom om zo intens met Illac en het hele team samen te werken, en een eer om dit samen voor te stellen. Ik heb me al van in het begin van mijn ondernemersverhaal voorgenomen zo’n 10% van mijn tijd te investeren in projecten zoals deze, projecten zonder onmiddellijke return, tenzij immens veel voldoening. Ze vormen het perfecte tegengif voor pakweg de waan van de dag, slopende jetlags of een giftig Knack-artikel (al brengt een veroordeling zoals onlangs voor de Raad voor de Journalistiek in ‘t geval van dat laatste ook wel wat voldoening). En ze geven de creativiteit en energie om te herinvesteren in mijn dagelijks werk.

Dat is meteen ook wat ik nu ga doen: back to business!

Maarten Michielssens
www.energyvision.be

Liter of Light met Vlaams Minister President Geert Bourgeois

Liter of Light met Vlaams Minister President Geert Bourgeois

Met Illac Diaz (Liter of Light) in de wagen

Met Illac Diaz (Liter of Light) in de wagen

 

Ten lessons from a start-up entrepreneur (final)

By | English | No Comments

START-UPS (& DOWNS. BUT MOSTLY UPS) – part three

Eight years after having graduated at Vlerick Business School, I was asked to share my thoughts and experiences with the students. It took me eight hours to write down the ten ‘lessons learned’ along the way. It will take you three times eight minutes or so to read. Here is the final, third part: lessons 8 to 10.

8. Think big – spend small
Think big, for sure. We were very, very, very small when we signed up Schiphol Airport as our first customer and Scania as our fifth or so. We were very, very, very small when institutions such as Bloomberg or World Economic Forum awarded us. We wanted to conquer the world (to make a difference) and were not afraid to think big. At the same time, we were very, very, very conservative in terms of spending. I waited quite long before hiring extra employees – most probably too long. You can only spend what you have and in our case, that was not much. Yet that should never, ever prevent you from aiming big. Be naïve enough to take that leap of faith, and smart enough to learn fast along the way.

9. Misery vs. dream (get some sleep)
Like most things in life, you can look at things from different angles.
One way to look at start-up entrepreneurship is: going from one misery to the next and trying to manage in between. You have to solve many problems. You have to overcome all kind of obstacles. It always goes slower than you want and it always costs more than you want. Well, that’s life. Just cope with it.
Many of my classmates chose for a job in consultancy, investment banks, conglomerates. They were sure of their salary and a clear view on their career path for the years to come. They work 60 to 80 hours per week and have 3 to 6 weeks holiday per year. In a start-up, you work 24/7 and you don’t know how to spell ‘holiday’. If you don’t work, your company suffers. There is no such thing as work/life balance.
And yet, it is the best job in the world. Because the other way to look at it, and which is just as true: you live your dream. You get to create your own company, work with great people, for great customers, on great projects. You are your own boss. Your personal values are what defines the company.
Indeed, you can look at your situation from different perspectives and all of them are equally true. Whether you see it as a nightmare or a dream, just make sure you don’t forget to sleep. It is a long road, a tough one too, and you need to stay focused yet relaxed. It’s a marathon, not a sprint.

10. Sales. Fixes. Everything.
Never forget… when all things go wrong, when your Board is driving you mad, when your back office is lagging behind, when media is reporting bad stories, when you can’t sleep – can’t breathe – can’t stop thinking anymore… always remember this: sales fixes everything.
It really does. Your investors shut up, your cash position improves, your team can smile again, you’ll find the tools and the resources to fix other problems. Having sales means you exist. So stop reading – go out there and sell. Spread the word and spread your passion. And smile!

by Maarten Michielssens
Founder and CEO
www.energyvision.be

Ten lessons from a start-up entrepreneur (2)

By | English | No Comments

START-UPS (& DOWNS. BUT MOSTLY UPS) – part two

Eight years after having graduated at Vlerick Business School, I was asked to share my thoughts and experiences with the students.  It was nice to walk through memory lane.
It took me eight years to understand and eight hours to write down the ten ‘lessons learned’ along the way. It will take you three times eight minutes or so to read. Here is part two: lessons 5, 6 and 7.

5. You can sell a share only once… (angels and devils)
… And you always sell too cheap, too soon. As a start-up, you are in need of money. So you look for help from your friends, or family members, or business angels. The thing with business angels is: you have to make sure they are angels and not devils in disguise. And you don’t know it upfront.
If you sell your shares too soon, you lose control over your company. It’s that simple. Even if you think you don’t have a choice, you always do. Governments love start-ups. Plenty of tools available. You just might not have heard of them (go back to lesson 4: listen, listen, listen).
If your idea is great, you will find the money without losing the shares. And if your business works fine, you will have to go through so many rounds of equity raising (and dilution), that you don’t want to distribute your shares already on day one. Because once they are sold, forget getting them back. It just doesn’t work like that.
Far too many entrepreneurs start a successful company and end up empty handed. They put their trust in ‘business angels’ which turned out to be ‘business devils’ once they saw the money coming in. Avoid them as long as you can. Talk to government agencies instead. It makes your life much simpler.

6. Cash cash cash cash cash cash cash cash cash
Management books always tell you that ‘cash is king’. Yeah, whatever, I thought. Cash can never be more important than profit. Well, it is. It always is.
In order to really understand it, just take this example: you set-up a company to develop your idea for a new product. You and your friends, the other founders, bring in all your savings, let’s say EUR60,000. A bank gives you another EUR60,000 as a loan. And you get some turnover, another EUR60,000. That’s your cash coming in. On the other hand, you have some fixed costs – EUR1,500 per month, so EUR18,000 per year (you don’t pay yourself a salary yet. Start-up spirit, right!). And in order to turn your idea into a prototype and then into a real product, you need to invest some substantial amounts in R&D: EUR170,000.

This is how you would look at it:
EUR60,000 equity
+ EUR60,000 bank loan
+ EUR60,000 turnover
– EUR18,000 fixed costs
-EUR170,000 R&D investment
Result: cash shortage of EUR8,000.

What you say: Oh god!
That is because you look at your cash statement. Of course you do – that’s what comes in and goes out. And now, your product is ready but your pockets are empty. You can’t pay next month’s bills anymore.

Now, the funny thing is: this is how government looks at the very same figures, in a P/L statement:
EUR60,000 turnover
– EUR18,000  fixed costs
– EUR17,000  depreciation on R&D investment (that’s right, R&D is an investment, not a cost)
Gross profit: EUR25,000
– Tax (34%):EUR 8,500
Net profit: EUR16,500

What the government says: Congratulations! You are profitable in year 1. Now please pay us EUR8,500.
When you are there, with empty pockets and a tax letter on your doormat, that’s the moment when you really understand the difference between profit and cash. That’s when you understand: yeah, cash is king and queen and everything else. Never forget!

7. People, people, people!
All good things come from people. They change the world. They surely change a company. I had the privilege of being able to work (first at EcoNation, and now at EnergyVision) with some of the greatest people I know. Their taste for music might suck (who on earth would hate U2 or would know the lyrics of the Flemish song called ‘Toverdrank’ by heart…) but their drive is great. As an entrepreneur, a team does not work for you. You work with them, you are part of the team and you love it. It’s one of the differences between being a start-up entrepreneur and being a manager in a big conglomerate, I guess.
If you can handle it, the ‘start-up culture’ is a great thing to experience. You really become one, united, a team with common goals and common values. You spend so much time together, have so much fun, put yourself on the line, and get so much energy from each other. It just didn’t blow my mind, it opened my mind.

Online by Dec 15
8. Think big – spend small
9. Misery vs. dream (get some sleep)
10. Sales. Fixes. Everything.

by Maarten Michielssens
Founder and CEO
www.energyvision.be